Zgoda na remont mieszkania 2025: Kiedy jest wymagana i jak uzyskać pozwolenie

Marzysz o odświeżeniu mieszkania, nadaniu mu nowego blasku – idealnej łazience czy przestronnej kuchni? Zanim chwycisz za młotek, pamiętaj: **zgoda na remont mieszkania** to nie zwykła formalność, lecz wymóg **prawa budowlanego**, które nakłada na właściciela obowiązek weryfikacji wielu aspektów w zależności od zakresu prac, takich jak ingerencja w konstrukcję, instalacje czy zmiany elewacji. Bez tej wiedzy ryzykujesz kary finansowe, nakazy rozbiórki czy przedłużające się postępowania administracyjne. Zrozumienie, kiedy zgłosić prace do urzędu, uzyskać pozwolenie czy jedynie poinformować spółdzielnię, zamieni twój remont w satysfakcjonujący projekt, wolny od biurokratycznego koszmaru.

• Bieżąca konserwacja, remont czy przebudowa – Jaka jest różnica?
• Prace wewnątrz mieszkania a ingerencja w części wspólne lub konstrukcję
• Obowiązki informacyjne i zgłoszenia: Do kogo i w jakiej formie?
• Popularne prace remontowe a wymóg uzyskania zgody – Konkretne przykłady

Bieżąca konserwacja, remont czy przebudowa – Jaka jest różnica?

Zacznijmy od bieżącej konserwacji. To, co mieści się w tej kategorii, zgodnie z ustawą budowlaną, to działania, które możesz podjąć bez dopełniania jakichkolwiek formalności.

Chodzi tu o proste czynności zapobiegawcze, mające na celu utrzymanie lokalu w dobrym stanie technicznym i estetycznym. Myśl o tym jak o higienie budynku – malowanie ścian, szpachlowanie drobnych ubytków, wymiana gniazdka elektrycznego, uszczelnienie okna czy naprawa cieknącego kranu to typowe przykłady.

To są prace, które każdy sumienny właściciel wykonuje, aby zapobiec pogarszaniu się stanu obiektu. Nie wymagają one ani zgłoszenia, ani pozwolenia, a ich koszt jest zazwyczaj stosunkowo niski, często rzędu kilkuset do kilku tysięcy złotych za pojedynczą czynność lub małe pomieszczenie.

Zobacz także: Gminna Ewidencja Zabytków a Remont Mieszkania – Poradnik 2025

Przejdźmy do "remontu". Definicja legalna jest zawiła, ale w uproszczeniu, remont to prace odtworzeniowe, które nie ingerują w element konstrukcyjny budynku i nie powodują zmian w sposobie użytkowania.

Zazwyczaj polega na wymianie zużytych elementów lub ich odnowieniu. Na przykład, zerwanie starych płytek i położenie nowych w łazience, wymiana parkietu na panele, instalacja nowej wanny czy mebli kuchennych w dotychczasowym układzie mieszczą się w pojęciu remontu.

Tutaj sytuacja formalna staje się bardziej złożona, ponieważ choć zgłoszenia czy pozwolenia na budowę nie wymagają prace remontowe wykonywane *wewnątrz* lokalu i *nie*ingerujące w części wspólne czy konstrukcję, to jednak ten warunek jest kluczowy.

Zobacz także: Cennik Remontów Mieszkań Wrocław 2025 – Ile Kosztuje Remont?

Szacunkowy koszt takich prac jest już wyższy niż konserwacji, często sięgając od kilku do kilkudziesięciu tysięcy złotych, w zależności od zakresu i standardu materiałów.

Teraz "przebudowa". To już wyższy stopień ingerencji, definiowany jako wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego.

Przykładowo, zalicza się do niej tworzenie nowych otworów okiennych, drzwiowych, likwidacja lub budowa ścian działowych (nawet jeśli nie są nośne) czy modyfikacja istniejących instalacji w sposób znacząco odbiegający od pierwotnego projektu lub wpływająca na pozostałe lokale.

Typowy koszt takiej operacji, jak usunięcie ściany działowej i postawienie nowej, waha się od 5 do 15 tysięcy złotych lub więcej, zwłaszcza jeśli wymaga prac instalacyjnych.

Przebudowa zazwyczaj wymaga zgłoszenia do odpowiedniego urzędu (starostwa lub urzędu miasta na prawach powiatu) lub nawet, w bardziej złożonych przypadkach, uzyskania pozwolenia na budowę. Ta różnica jest prawnie znacząca i nie można jej ignorować.

Najwyższym poziomem są "roboty budowlane", często związane z definicją "budowy" lub "rozbudowy". Dotyczy to np. nadbudowy piętra, dobudowy balkonu, ingerencji w nośne elementy konstrukcji budynku, która zmienia jego bryłę czy kubaturę.

Takie działania niemal zawsze wymagają uzyskania pozwolenia na budowę, poprzedzonego szczegółowym projektem wykonanym przez uprawnionego architekta lub inżyniera. Koszty idą wówczas w dziesiątki lub setki tysięcy złotych.

Częstym błędem właścicieli jest przekonanie, że wszystko, co dzieje się "w środku" ich mieszkania, jest ich wyłączną sprawą. To myślenie może być zgubne, gdy planowane prace balansują na granicy definicji, np. dotykają instalacji w pionie, która jest częścią wspólną, lub ściany, która na pozór działowa, faktycznie pełni jakąś rolę konstrukcyjną.

W praktyce, nawet wymiana wanny na prysznic typu walk-in, która wymaga przekucia posadzki w miejscu brodzika i zmiany odpływu, może w niektórych budynkach zostać uznana za ingerencję wykraczającą poza zwykły remont, zwłaszcza jeśli dotyczy to stropu między piętrami i pionów kanalizacyjnych.

Kluczowe staje się więc nie tylko rozróżnienie prawne, ale także praktyczna ocena zakresu prac i ich potencjalnego wpływu na cały budynek oraz sąsiadów. Niedopowiedzenia czy błędna kwalifikacja prac to prosty przepis na problemy z administracją budynku lub co gorsza, z nadzorem budowlanym.

Co więcej, wewnętrzne regulaminy spółdzielni czy wspólnot mieszkaniowych często nakładają dodatkowe wymogi formalne, niezależnie od prawa budowlanego. Mogą one precyzować, jakie prace wymagają konieczne jest poinformowanie zarządcy lub wręcz uzyskania jego pisemnej zgody, nawet jeśli prawo budowlane tego nie wymaga.

To zderzenie przepisów "państwowych" z "lokalnymi" (spółdzielnianymi/wspólnotowymi) bywa źródłem nieporozumień, ale jest niestety naszą codziennością w budownictwie mieszkaniowym wielorodzinnym.

Stąd rada ekspertów jest zawsze taka sama: nawet jeśli jesteś przekonany, że Twoje prace to tylko "kosmetyka", zweryfikuj, czy na pewno mieszczą się w kategorii bieżącej konserwacji.

Jeśli planujesz coś więcej – wymianę instalacji, zmianę układu pomieszczeń (choćby o krok), instalację cięższych elementów (jak duże akwarium czy fortepian, jeśli jest to budynek o niestandardowej konstrukcji) – bądź ostrożny i rozważ konsultację ze specjalistą lub zapoznaj się z regulaminem budynku.

Niewiedza, jakkolwiek rozgrzeszająca w życiu prywatnym, w prawie budowlanym potrafi uderzyć po kieszeni i spowodować wiele nerwów. Remont zaplanowany z głową, z uwzględnieniem wymogów formalnych, to remont, który ma szansę zakończyć się sukcesem i spokojem ducha.

Prace wewnątrz mieszkania a ingerencja w części wspólne lub konstrukcję

Podstawowa zasada, często cytowana w kontekście remontów, głosi, że własna rękę można przeprowadzać wszelkie prace remontowe wewnątrz mieszkania, jeśli nie ingerują w strukturę części wspólnych budynku.

Ale co dokładnie kryje się pod pojęciem "części wspólne" i "konstrukcja budynku"? Do części wspólnych zalicza się przede wszystkim grunt, fundamenty, ściany zewnętrzne i wewnętrzne nośne, stropy, dachy, klatki schodowe, korytarze, windy, strychy, piwnice, a także piony instalacji wodno-kanalizacyjnej, centralnego ogrzewania, gazu czy elektryczności (do punktów wchodzących do lokalu).

Konstrukcja budynku to z kolei jego "kościotrup" – elementy nośne, które zapewniają stabilność i bezpieczeństwo całej budowli. Należą do nich ściany nośne (często grubsze, betonowe lub z pełnej cegły), stropy, belki, filary, słupy, fundamenty.

Dlaczego ingerencja w te elementy wymaga uzyskania zgody (najczęściej od wspólnoty/spółdzielni, a często też od urzędu)? Ponieważ wpływa na bezpieczeństwo i komfort wszystkich mieszkańców oraz na wartość całej nieruchomości.

Wyburzenie ściany nośnej, nawet jeśli tylko częściowe, może skutkować zarysowaniami u sąsiada powyżej, osiadaniem stropów, a w skrajnych przypadkach, uszkodzeniem konstrukcyjnym grożącym katastrofą budowlaną. To nie żarty.

Podobnie, modyfikacja pionów instalacyjnych bez odpowiedniego zabezpieczenia lub wiedzy o systemie zbiorczym może prowadzić do wycieków, problemów z ciśnieniem wody czy ogrzewaniem w innych lokalach.

Case study: Pani Ania postanowiła "zmodernizować" ogrzewanie, odcinając grzejnik w pokoju, którego nie używała. Problem w tym, że nie zamontowała bypassu na pionie, tak jak wymagał tego system C.O. budynku. Efekt? Brak możliwości regulacji przepływu ciepła na pionie i chłodniejsze kaloryfery u sąsiadów powyżej. Konieczna była droga naprawa instalacji w pionie i zadośćuczynienie sąsiadom.

Inny przykład to instalacja klimatyzacji. Sama jednostka wewnętrzna to prosta sprawa. Ale jednostka zewnętrzna, często wieszana na elewacji, strychach czy balkonach, wpływa na wygląd części wspólnej (elewacji), często wymaga przeprowadzenia rur przez przegrodę zewnętrzną i generuje hałas oraz wibracje, które mogą być uciążliwe dla sąsiadów. Stąd prawie zawsze wymagana jest konieczne jest poinformowanie zarządcy i zgoda wspólnoty/spółdzielni.

Nawet wymiana okien, choć z pozoru dotyczy tylko Twojego lokalu, wpływa na estetykę elewacji, a w przypadku zmiany ich wielkości, kształtu czy parametrów cieplnych, może mieć znaczenie dla statyki budynku, jego bilansu energetycznego i termoizolacji, a nawet kwestii bezpieczeństwa pożarowego. To dlatego są wymagane odpowiednie formalności i zgody od współwłaścicieli/spółdzielni.

Standardowa wymiana drzwi wewnętrznych zazwyczaj nie stanowi problemu, chyba że poszerzasz otwór, naruszając ścianę nośną lub zmieniając estetykę drzwi na klatce schodowej (co dotyczy drzwi wejściowych, a klatka to część wspólna).

Wspólnoty i spółdzielnie posiadają regulaminy określające, jakie prace w mieszkaniu wymagają ich wiedzy lub zgody. Często obejmują one kwestie takie jak ingerencja w instalacje, montaż elementów na zewnątrz, zmiana układu pomieszczeń, a nawet zasady dotyczące prac głośnych czy wytwarzających dużo gruzu, aby ograniczyć uciążliwość dla sąsiadów.

Ignorowanie wymogów dotyczących części wspólnych czy konstrukcji to proszenie się o kłopoty. Skutki mogą być różne – od wezwania do zaprzestania prac przez zarządcę, poprzez interwencję nadzoru budowlanego z groźbą nakazu rozbiórki i przywrócenia stanu pierwotnego (co jest niezwykle kosztowne i czasochłonne), po kary finansowe, a w skrajnych przypadkach odpowiedzialność cywilną za szkody wyrządzone w budynku lub innych lokalach.

Dlatego, planując nawet pozornie proste prace, które jednak zahaczają o ściany, stropy, piony instalacyjne lub elewację, zasięgnij informacji u zarządcy lub we wspólnocie/spółdzielni. Lepiej zapytać raz za dużo, niż ponieść dotkliwe konsekwencje niefrasobliwości.

Pamiętajmy, że budynki, zwłaszcza te starsze, mają swoje bolączki i nieoczekiwane niespodzianki konstrukcyjne. Inżynier budowlany, nawet na etapie doradztwa przed projektem, może ocenić, czy Twoje pomysły nie "put a spanner in the works" dla całej konstrukcji. Koszt takiej wstępnej konsultacji jest znikomy w porównaniu do potencjalnych strat wynikających z uszkodzeń strukturalnych.

Podsumowując, choć swoje mieszkanie jest Twoją twierdzą, ta twierdza znajduje się wewnątrz murów większego zamku. Poszanowanie integralności tego zamku i komfortu jego mieszkańców to nie tylko wymóg prawny, ale też dobry sąsiedzki gest.

Obowiązki informacyjne i zgłoszenia: Do kogo i w jakiej formie?

Głównymi adresatami Twoich obowiązków informacyjnych lub zgłoszeniowych są zazwyczaj trzy podmioty: odpowiedni Urząd administracji architektoniczno-budowlanej (najczęściej Starostwo Powiatowe lub Urząd Miasta na prawach powiatu), a także Zarządca, Spółdzielnia lub Wspólnota Mieszkaniowa.

Kwestią decydującą o tym, czy Twoje prace wymagają tylko wymagają poinformowania czy też sformalizowanego zgłoszenia lub pozwolenia, jest przede wszystkim ich zakres, ale również status prawny mieszkania, o czym wspomniano w dostarczonych materiałach: czy jest to pełna własność, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, czy może użytkowanie wieczyste.

Zacznijmy od urzędu. Prawo budowlane precyzuje, jakie prace wymagają pozwolenia na budowę, a jakie wystarczy zgłosić. Remonty, które nie są przebudową i nie ingerują w elementy konstrukcyjne ani zewnętrzne (jak elewacja), zazwyczaj nie wymagają żadnych formalności w urzędzie. Natomiast prace, które można zakwalifikować jako przebudowę (np. wspomniane już wyburzenie ściany działowej), muszą zostać zgłoszone.

Formą urzędową jest pisemne zgłoszenie do Wydziału Architektury/Budownictwa. Powinno zawierać rodzaj, zakres i sposób wykonywania robót budowlanych, termin rozpoczęcia, a często także oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Do zgłoszenia często dołącza się odpowiednie rysunki lub szkice, a w przypadku bardziej skomplikowanych prac (np. ingerencja w ściany) nawet uproszczony projekt architektoniczno-budowlany wykonany przez uprawnioną osobę. Koszt takiego rysunku może wynosić od kilkuset do paru tysięcy złotych.

Urząd ma 21 dni na wniesienie ewentualnego sprzeciwu od daty dostarczenia kompletnego zgłoszenia. Jeśli w tym czasie urząd nie zareaguje, można uznać to za "milczącą zgodę" i przystąpić do prac. Warto jednak pamiętać, że milcząca zgoda nie legalizuje prac niezgodnych z przepisami.

Jeśli planowane prace są poważniejsze i stanowią np. rozbudowę, nadbudowę czy głęboką ingerencję w konstrukcję (wymagają uzyskania pozwolenia na budowę), procedura jest znacznie bardziej skomplikowana i czasochłonna.

Wymaga opracowania pełnego projektu budowlanego, który podlega zatwierdzeniu przez urząd. Czas oczekiwania na pozwolenie może wynosić do 65 dni, a bywa, że i dłużej, jeśli są braki w dokumentacji lub konieczne są dodatkowe uzgodnienia. Koszty takiego projektu i opłat urzędowych mogą sięgać kilku lub nawet kilkunastu tysięcy złotych.

Niezależnie od wymogów prawa budowlanego (Urząd), niemal zawsze konieczne jest poinformowanie Zarządcy, Spółdzielni lub Wspólnoty Mieszkaniowej o planowanych pracach. Nawet jeśli nie wymagają one zgłoszenia do urzędu.

Wewnętrzne regulaminy tych podmiotów, o czym warto pamiętać (tekst wskazuje, że warto zajrzeć do regulaminu zarządcy), często precyzują, jakie prace w mieszkaniu wymagają ich zgody, a przynajmniej powiadomienia.

Dotyczy to często prac generujących hałas i uciążliwość dla sąsiadów (np. kucie, wiercenie), ingerujących w piony instalacyjne (zamknięcie wody/ogrzewania na czas prac), dotyczących bezpieczeństwa (np. gaz), czy też wpływających na wygląd budynku (okna, balkony, instalacje na elewacji).

Forma powiadomienia czy wniosku o zgodę może być różna – pisemny wniosek na wzorze zarządcy, email, a w przypadku prostych prac, wystarczy informacja telefoniczna. Ale dla własnego bezpieczeństwa, szczególnie przy pracach o średnim lub większym zakresie, warto mieć pisemne potwierdzenie.

Studium przypadku: Pan Marek chciał wymienić starą instalację elektryczną w swoim 50-letnim mieszkaniu. Zgodnie z prawem budowlanym, w jego przypadku wystarczało zgłoszenie do urzędu. Złożył je. Ale zapomniał poinformować spółdzielnię. Gdy elektryk zaczął kuć ściany, sąsiedzi zgłosili hałas. Spółdzielnia, nie mając informacji o legalnych pracach, wysłała kontrolę, wstrzymała prace do czasu wyjaśnienia, a Pan Marek musiał tłumaczyć się i prosić o wyrozumiałość, tracąc czas i pieniądze. Drobna formalność informacyjna zaoszczędziłaby mu nerwów.

W spółdzielniach często bardziej rygorystycznie podchodzi się do zmian w instalacjach wewnętrznych, a spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu może wiązać się z dodatkowymi wymogami zgód ze strony zarządu spółdzielni nawet na prace wewnątrz mieszkania, które w przypadku pełnej własności nie wymagałyby formalności.

Dlatego planując remont, zawsze sprawdź: 1. Czy Prawo budowlane wymaga zgłoszenia lub pozwolenia? (Urząd). 2. Czy regulamin Wspólnoty/Spółdzielni/Zarządcy wymaga powiadomienia lub zgody? (Administrator budynku).

Ten dualizm systemu formalności jest często pomijany przez właścicieli, co prowadzi do niepotrzebnych konfliktów i problemów. Spełnienie obu rodzajów wymogów (o ile dotyczą planowanych prac) gwarantuje, że remont przebiegnie legalnie i bez przeszkód ze strony instytucji.

Popularne prace remontowe a wymóg uzyskania zgody – Konkretne przykłady

Szczęśliwie, wiele standardowych prac renowacyjnych wewnątrz mieszkania to czynności, które zgodnie z duchem prawa budowlanego i praktyką administracji zgłoszenia czy pozwolenia na budowę nie wymagają.

Do tej kategorii zalicza się zdecydowana większość prac wykończeniowych i modernizacyjnych, które odświeżają wygląd lokalu, nie ingerując w jego strukturę czy instalacje zbiorcze.

Malowanie, tapetowanie, odnawianie sufitów (np. gładzie gipsowe, malowanie) to absolutna podstawa i nigdy nie wymagają zgłoszenia do urzędu. Warto jednak poinformować sąsiadów i zarządcę o terminie prac generujących zapachy farby czy pył z gładzi.

Wymiana parapetów wewnętrznych – jeśli montujesz je w tym samym miejscu i o podobnych gabarytach – również nie wymaga formalności urzędowych.

Zmiana podłogi, czy to wymiana starych paneli na nowe, położenie płytek na istniejącej posadzce (bez wykonywania nowych, grubych wylewek zmieniających poziom podłogi, które mogłyby obciążyć strop), czy cyklinowanie parkietu, to prace typowo remontowe bez konieczności zgłoszenia do urzędu. W przypadku płytek czy wylewek warto jednak zważyć, czy ich masa nie stanowi znaczącego obciążenia dla stropu, szczególnie w starych budynkach drewnianych.

Kładzenie nowej glazury i terakoty na ścianach i podłogach w łazience czy kuchni to standardowy zakres remontu, niewymagający pozwolenia ani zgłoszenia urzędowego, o ile nie łączą się one ze znaczącą zmianą układu pomieszczeń czy ingerencją w piony instalacyjne.

Wymiana sanitariatów – sedesu, umywalki, wanny czy brodzika – to zazwyczaj również rutynowa czynność, która nie wymaga zgłoszenia. Należy jednak zachować ostrożność przy wszelkich pracach związanych z pionami instalacyjnymi – ich zamknięcie na czas prac lub modyfikacje (np. zmiana średnicy rur) powinny być konsultowane z zarządcą/spółdzielnią, ponieważ są to części wspólne i konieczność zgłaszania prac dotyczy tu właśnie zarządcy/spółdzielni, a nie urzędu.

Modernizacja kuchni czy łazienki, która nie pociąga za sobą przenoszenia głównych przyłączy wod-kan czy gazu oraz nie wyburza ścian (zwłaszcza nośnych), traktowana jest zazwyczaj jako remont niewymagający zgłoszenia urzędowego.

Przykładowo, koszt kompleksowego remontu średniej łazienki (ok. 6 m²) bez zmiany układu to ok. 15 000 - 25 000 PLN i trwa on zwykle 5-10 dni. Koszt materiałów (płytki, ceramika, armatura) to ok. 8 000 - 15 000 PLN, reszta to robocizna.

Instalacja klimatyzacji to przypadek, gdzie sama jednostka wewnętrzna nie wymaga formalności, ale już montaż jednostki zewnętrznej (na elewacji, dachu, balkonie) prawie zawsze wymaga zgody wspólnoty/spółdzielni (bo elewacja i dach to części wspólne), a w niektórych gminach także zgłoszenia do urzędu.

Montaż systemu alarmowego lub internetu, który wiąże się z przeprowadzeniem okablowania wewnątrz lokalu, nie wymaga zgody ani zgłoszenia urzędowego. Jeśli jednak planujesz instalację na zewnątrz budynku (np. kamery na elewacji), wymagana jest zgoda wspólnoty/spółdzielni, gdyż narusza to części wspólne i prywatność.

Teraz przykłady prac, które *najczęściej* wymagają formalności (zgłoszenia lub pozwolenia) i zgody zarządcy/wspólnoty:

Wyburzenie ściany – absolutnie kluczowe jest ustalenie, czy jest ona nośna czy tylko działowa. Wyburzenie działowej zazwyczaj wymaga zgłoszenia (do urzędu) i zgody/powiadomienia zarządcy. Wyburzenie nośnej to poważna ingerencja w konstrukcję i wymaga pozwolenia na budowę (Urząd) oraz bezwzględnej zgody wspólnoty/spółdzielni, popartej ekspertyzą uprawnionego inżyniera.

Zmiana wielkości lub kształtu okien, tworzenie nowych otworów okiennych czy drzwiowych – wpływa na elewację, izolację i statykę, więc niemal zawsze wymaga zgłoszenia (czasem pozwolenia) i zgody wspólnoty/spółdzielni, a często też projektu budowlanego wykonanego przez architekta. Koszt projektu i uzgodnień dla wymiany okien na inne (np. większe balkonowe) może wynieść od 1500 do 5000 PLN.

Wymiana instalacji gazowej czy centralnego ogrzewania – nawet w obrębie mieszkania może wymagać zgłoszenia do urzędu, ze względu na bezpieczeństwo i ewentualny wpływ na system zbiorczy. Zawsze wymaga zgody lub powiadomienia zarządcy/spółdzielni i często odbioru przez uprawnione osoby (np. gazownik z uprawnieniami, kominiarz).

Balkon, loggia – wszelka ingerencja (rozbudowa, zabudowa) w balkon czy loggię (część wspólną lub przyległą) to zawsze pozwolenie na budowę i zgoda wspólnoty/spółdzielni. Przykładowy koszt zabudowy balkonu to 8000 - 20000 PLN, zależnie od materiałów i wielkości.

Podsumowując, kluczem do legalnego remontu jest nie zgadywanie, a precyzyjne ustalenie zakresu prac i konfrontacja ich z definicjami prawnymi (konserwacja, remont, przebudowa, budowa), a następnie sprawdzenie wymogów zarówno urzędowych (zgłoszenie/pozwolenie), jak i wewnętrznych (regulamin zarządcy/spółdzielni/wspólnoty). Zignorowanie choćby jednego ogniwa może postawić pod znakiem zapytania legalność całego przedsięwzięcia i narazić Cię na poważne konsekwencje. Pamiętaj, że uzyskania wszelkich zgód i pozwoleń jest procesem, który choć bywa żmudny, pozwala spać spokojnie i cieszyć się odnowionym mieszkaniem bez stresu.